در پستو ی ظریف ترین زاویه ی وجود؛ نگاه دریایی آرام است که در روز آسمان را نجوا می کند
قلب زمینی است که در آن عاشق می شویم و دست سپیداری ست که نور را می جوید
آنجا؛ جایی ست که می توان با آن برای رسیدن به پرواز
در پیله ای از خواب ابریشم؛پیراهنی همرنگ پروانه بافت.
سلام آیدا جان
خواستم از اشعارت تعریف کنم دیدم شعرهات قشنگتر از اینه که بتونم تعریف کنم.
موفق باشی و پیروز
سلام آیدا جان ایشالا خوب باشی و سال خوبی هم خودت هم خوانوادت داشته باشین
و امیدوارم دوستای خوبی واسه ی هم تو سال جدید باشیم خوشحال میشم بیای پیشم
قربون تو عزیز دل تا بعد حق یارت
دوستای خوب کسایی هستند که بدونند چی نوشتی !
آیدا جان با درودی گرم...
کلبه زیبایی آراسته ای
ودیواره هایش را به واژه های ناب تزئین نموده ای
بسیاردلچسب نوشتی
برای رسیدن به پرواز..... پیراهنی ازجنس پروانه ودرپیله ای ازجنس ابریشم.
درنگاهت شعروشوروشعور تواما جاریست
تندرست و شادکام و موفق ترازپیش گردی
سلام آیدا جان، امیدوارم همه انسانها فرصت و شرایط این رو داشته باشند که این پستوی ظریفشون رو نفروشند و نگه دارند! میدونی نگه داشتن چیزهای ظریف آسون نیست.
شاد باشید
سلام آیدای گلم
خیلی قشنگ گفتی .. می دونی فکر می کنم هیچ چیز
به اندازه این پستویی که گفتی برای ما با ارزش نباشه
چه خوبه ماها هر از چند وقتی توی خلوت تنهاییمون به این پستوها سفر کنیم.
موفق باشی نازنین
به حتما یه سری بزنید
داستان خوبی باسه خانوما داریم
سلام آیدا جان
عزیزم اگه اجازه بدی قصد دارم یه لینک از وبلاگت بردارم. امیدوارم از کارم ناراحت نشی.
نوشتت مثل همیشه عالی بود.مثل خود گلت .
هر کدوم از ماها این پستو ها رو داریم فقط اشکال کار اینه که
فراموشش میکنیم!
موفق باشی خانومی